Niemal 100 nowych autobusów elektrycznych kupionych dla transportu publicznego w Irlandii wciąż nie wozi pasażerów. Problemem nie jest brak pojazdów, ale opóźnienia w przygotowaniu zaplecza technicznego: ładowarek, zasilania i przystosowanych zajezdni.
Sprawa wywołała pytania o planowanie inwestycji, koszty przechowywania floty i tempo przechodzenia transportu publicznego na pojazdy zeroemisyjne.
98 autobusów czeka na wejście do służby
Z korespondencji National Transport Authority przekazanej Public Accounts Committee wynika, że 98 autobusów bateryjno-elektrycznych zostało już kupionych, ale nie weszło jeszcze do regularnej obsługi pasażerów.
Aby taka flota mogła codziennie pracować, potrzebne są nie tylko same autobusy. Konieczne są również punkty ładowania, dostęp do odpowiedniej mocy sieciowej i zajezdnie przygotowane do obsługi nowego typu transportu.
NTA wskazuje, że opóźnienia wynikają między innymi z procedur planistycznych, przetargów, prac budowlanych oraz kwestii związanych z dostępem do energii.
Dublin i Galway mają dostać je etapami
Z obecnej puli 56 autobusów jest przeznaczonych dla Dublina. Mają wejść do użytku w trzecim kwartale 2026 roku, gdy dostępna będzie dodatkowa moc sieciowa w zajezdni Dublin Bus w Phibsborough i uruchomiony zostanie kolejny etap ładowarek w Harristown.
Pozostałe 42 pojazdy mają trafić do Galway. Ich stopniowe wprowadzanie zaplanowano na czwarty kwartał 2026 roku i pierwszy kwartał 2027 roku, wraz z uruchomieniem nowego zaplecza w zajezdni Bus Éireann w Galway.
Oznacza to, że część pasażerów poczeka jeszcze kilka miesięcy, zanim zakupiona flota faktycznie pojawi się na drogach.
Spór o koszty przechowywania
Temat wywołał krytykę ze względu na koszty przechowywania i serwisowania niewykorzystywanych autobusów elektrycznych. W ostatnich latach wydatki związane z tym procesem wyniosły prawie 7 mln euro.
Ta kwota nie dotyczy wyłącznie obecnych 98 autobusów. Według NTA obejmuje przechowywanie i obsługę 384 autobusów elektrycznych kupionych w ciągu ostatnich czterech lat.
NTA broni jednak podejścia polegającego na równoległym zamawianiu floty i przygotowywaniu zaplecza technicznego. Według tej argumentacji czekanie z zakupami do pełnego zakończenia prac w zajezdniach mogłoby opóźnić dostawy i podnieść koszty.
Skąd wzięły się opóźnienia
Elektryfikacja transportu publicznego nie polega wyłącznie na kupowaniu nowych autobusów. Równie ważne jest wcześniejsze zaplanowanie zasilania, pozwoleń, prac budowlanych i obsługi technicznej.
Autobusy bateryjno-elektryczne są produkowane na zamówienie, a przy dużych kontraktach dostawy rozciągają się w czasie. Osobnym etapem jest przygotowanie zajezdni, które muszą zostać przystosowane do obsługi nowej floty.
Trzeba zapewnić przyłączenie do sieci, zamówić sprzęt, uzyskać zgody planistyczne i przeprowadzić prace budowlane. Jeżeli te procesy nie idą w tym samym tempie, gotowe pojazdy mogą czekać, mimo że zostały już kupione.
Część elektrycznej floty już działa
Problem z autobusami oczekującymi na wdrożenie nie oznacza, że elektryczny transport publiczny w Irlandii nie funkcjonuje. W Dublinie działa już część zaplecza do ładowania, między innymi w zajezdniach Summerhill i Phibsborough.
Elektryczne autobusy są częścią szerszego planu odchodzenia od pojazdów spalinowych w miejskim transporcie publicznym. NTA wskazuje, że regularne zakupy są potrzebne zarówno do wymiany starszej floty, jak i do realizacji celu pełnego przejścia na transport zeroemisyjny do 2035 roku.
Dla pasażerów najważniejsze pozostaje to, kiedy zakupione autobusy faktycznie wyjadą na trasy. Według obecnych zapowiedzi pojazdy przeznaczone dla Dublina mają wejść do służby jeszcze w 2026 roku, a te dla Galway najpóźniej na początku 2027 roku.
Źródła i data weryfikacji
Źródła: Irish Examiner, The Journal, National Transport Authority / BusConnects, Public Accounts Committee
Data weryfikacji: 29 czerwca 2026
Zauważyłeś błąd? Napisz do redakcji: [email protected]
